Müptezeller

Müptezeller, uğultuların, yoksunluğun ve kaybeden delikanlıların romanı. Lime lime, ufalanarak. Emrah Serbes, kenarların soluğunu, dünyaya katlanamayan, kendine gömülen çocukları haykırarak anlatıyor. 

“Üzülme baba,” dedim, “daha aşağı tarafı bіr ev, daha alçak tarafı beton parçası ya. Çalışır ederiz, tekrar alırız. Ben de çalışırım bundan sonra, söz, alırız bіr konut daha.” “Ona üzülmüyorum öyle ben,” dedi babam. “Her ay evin taksitini ödedik de ne oldu. Bak, uçup gitti elimizden balon gibi. Keşke seni ağlatmasaydık çocukken. Keşke sana o akülü arabayı alsaydık.”

Hoş elde etmek isteyen alkolikler, berduşlar, kardeşler… Zembereği boşalmış yaşam memat ezberleri, tek gözlü geceler. Yeraltının karın gurultusuna, belalı bіr gündüze sarılan cuaralar. 

Müptezeller, uğultuların, yoksunluğun ve kaybeden delikanlıların romanı. Lime lime, ufalanarak.

Emrah Serbes, kenarların soluğunu, dünyaya katlanamayan, kendine gömülen çocukları haykırarak anlatıyor. Yaz biter, sonbahar biter, her zaman kış gelir.