İçimizdeki Şeytan

“İsteyip istemediğimi dürüst dürüst bilmediğim, fаkаt neticesi aleyhime çıkarsa istemediğimi bahis ettiğim bu nevi söz ve fiillerimin daimi bіr mesulünü bulmuştum: Buna içimdeki iblis diyordum, müdafaasını üzerime almaktan korktuğum tüm hareketlerimi ona yüklüyor ve kendi suratıma tüküreceğim yerde, haksızlığa, tesadüfün cilvesine uğramış bіr mazlum gibi nefsimi şefkat ve ihtimama değer görüyordum. Halbuki ne şeytanı azizim, ne şeytanı? Bu bizim gururumuzun, salaklığımızın uydurması… İçimizdeki şeytan öyle de kurnazca olmayan bіr kaçamak yolu… İçimizdeki iblis değil… İçimizdeki aciz var… Tembellik var… İradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bіr şey: hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var…” Bu romanında, toplumsal gündemin kişilikler üzerindeki baskısını ve zayıf insanın “kapana kısılmışlığını” gösteriyor Sabahattin Ali. Açık Fikirli geçinenlerin karanlığına, “insanın içindeki şeytan”a belirgin bіr görüş.